آن گاه راهى شده تا در بهشت آمده دق الباب مىكند ، به او مىگويند : كيست كوبنده در ؟ و خدا داناتر است رسول خدا ( ص ) مىگويد : باز كنيد ، وقتى درب را باز مىكنند رو به درگاه خدا نهاده به سجده مىافتد و سر برنمىدارد تا به او گفته مىشود : حرف بزن ، و درخواست كن تا به دست آورى و شفاعت كن تا پذيرفته شود ، پس بار ديگر به سجده مىافتد ، و مثل بار اول سر برمىدارد و شفاعت مىكند ، و حتى آنهايى هم كه در آتش سوخته‌اند شفاعت مىشوند ، به همين جهت در روز قيامت در ميان تمامى امتها شخصى موجه تر از رسول خدا ( ص ) نيست ، و اين است معناى كلام خدا كه مىفرمايد : * ( « عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً » ) * « 1 » . مؤلف : و اينكه فرمود : تا آنكه شفاعت مىكند كسانى را كه در آتش سوخته‌اند ، معنايش اين است كه بعضى از آنان شفاعت مىشوند ، و در معناى اين روايت از طرق اهل سنت از رسول خدا ( ص ) رواياتى چند رسيده است . و در الدر المنثور است كه بخارى و ابن جرير و ابن مردويه از ابن عمر روايت كرده‌اند كه گفت : من از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : آفتاب آن قدر نزديك مىرسد كه عرق تا نصف گوش مىرسد ، در اين بين كه مردم در اين حالتند دست به دامن آدم مىشوند او مىگويد : اين كار از من ساخته نيست ، به موسى مراجعه مىكنند او نيز همان را مىگويد اينجا است كه محمد ( ص ) شفاعت مىكند ، و شفاعتش پذيرفته مىشود و خداوند ميان مردم به داورى مىپردازد ، رسول خدا ( ص ) به طرف بهشت مىرود و حلقه درب بهشت را مىگيرد ، آن موقع است كه خداوند او را مقامى محمود مىدهد « 2 » . و در همان كتاب است كه ابن جرير و بيهقى در شعب الايمان از ابى هريره روايت مىكند كه رسول خدا ( ص ) فرمود : مقام محمود مقام شفاعت است « 3 » . و باز در آن كتاب از ابن مردويه از سعد بن ابى وقاص روايت كرده كه گفت شخصى از رسول خدا ( ص ) معناى مقام محمود را پرسيد ، فرمود : شفاعت است « 4 » . مؤلف : روايات در اين مضامين بسيار است .

--> ( 1 ) تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 315 ، ح 151 . ( 2 و 3 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 197 . ( 4 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 197 .